Pokazywanie postów oznaczonych etykietą książka. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą książka. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 15 marca 2011

Strych strychem, ale inny.



Tytuł: Drapieżcy
Autor: Graham Masterton
Gatunek: Horror nad horrory
Rok wydania: 1992 , Pl-1993

Strych jest tajemniczym miejscem, pełnym kurzu, specyficznego zapachu starego suchego drewna, zagraconym przedmiotami, które nie znalazły już miejsca bądź przeznaczenia do zamieszkanej części domu aczkolwiek na tyle darzonej sentymentem lub "mogących się jeszcze nadać do użytku", że żal było wyrzucać. Otwierając drzwi na strych w nozdrza uderza Ci zapach, którego nie sposób pomylić. Stoisz chwilę i wczuwasz się w ten duszny powiew. Strome schody prowadzące na górę czyhają tylko na zły krok by uchylić swoje stopnie i zwalić Cię na dół, ale znam te schody od dawna, już raz z nich spadłem, nie dam się przechytrzyć. Gdy wzrokiem omieciesz już całe pomieszczenie, dla bezpieczeństwa odczekujesz chwilę nasłuchując w skupieniu; strzelająca od upału blacha, nieopodal przejeżdżający samochód, chyba wszystko OK. Za swoją głową pcham swe ciało. Zupełnie inny świat, dziesiątki przedmiotów śpiewających każdy inną historię. Zupełnie jak bałt znad Bałtyku. Szukam plecaka, turystyczny, pożyczany. Gdzie on może być, widzę, że pod choinką go nie ma, może w którymś pudełku.. Ach jest, dobra zmiatam stąd. Brązowy Jenkin lubi takie duszne, stare strychy.


Graham Masterton stworzył dzieło o niesamowitej sile rażenia grozą, czytając je nieświadomie, reagujesz wieloma minami, unoszeniami brew i dźwiękami typu "sssssssss". " Drapieżcy " to powieść maści horrorystycznej, nieznosząca ignorancji i obojętności. Chcesz zapomnieć. Nie możesz. Chcesz przerwać. Musisz dokończyć. Czytasz i czytasz,a noc ciemna i długa, wiec nie śpisz tylko nasłuchujesz...

Masterton umieścił akcję swej powieści na wyspie Wight w Wlk. Brytanii, na której pod koniec XIX w. został wzniesiony sierociniec w portowym miasteczku Bonchurch. Po ponad wieku David Williams przeprowadza się do niego wraz ze swym synem, Dannym w celu wykonania niezbędnych prac remontowych zleconych przez właścicieli domu. David upatruję w tym miejscu kres swych problemów finansowych i sanatorium na zszargane nerwy po rozwodzie. Grubo się mylił.. Już pierwsza noc niesie za sobą niewytłumaczalne rzeczy, które wywołują gęsią skórkę. Do bohaterów dołącza młoda Liz (z którą David przeżywa kilka upojnych nocy), która w miasteczku dostała pracę. Trójka życiowych rozbitków stawi czoła złu w czystej starożytnej postaci, którego nie będą w stanie zrozumieć ani pojąć. Mimo szczerych niechęci wplątują się w grę, w którą grać nie potrafią. Krwawe i brutalne zbrodnie, nihilizm, czarna patologia, mroczna magia, niewyobrażalne, mrożące krew w żyłach wydarzenia zostawiające twarz czytelnika w kilku sekundowym paraliżu.. Brązowy Jenkin, Kezia Mason, Pan Billings, chcesz ich poznać? Przeczytaj Drapieżców!

Powiem tak: są dobre filmy grozy, są również dobre książki tegoż oto gatunku, są opowieści jeżące włosy na karku, ale ta książka jest jak te wszystkie poprzednie rzeczy w jednym. Szczerze polecam fanom krystalicznie czystego fantastycznego strachu. Czy jesteście gotowi do włączenie się do tej starożytnej, imaginistycznej gry? Później już żaden strych nie jest już taki sam jak wcześniej...

Wedle mej skali ocen daje jej maksimum, 10/10.

Pozdrawiam, Nataniel.

Ps. bardzo ciężko jest dostać jakikolwiek egzemplarz tej książki, zapomnijcie o bibliotekach czy antykwariatach, pojedyncze aukcje zdarzają się na allegro. Ja mam szczęście, bo dostałem jeden :D

poniedziałek, 10 stycznia 2011

Podsumowanie roku 2010: Książki


Z leciuteńkim opóźnieniem, ale jest! Podsumowanie najlepszych książek ubiegłego roku. Za chwilę także w zakładce KIERUNKI, znajdziecie odnośnik do całego podsumowania. Od 13 stycznia jesteśmy w delegacji, więc aktualizacja bloga będzie szwankowała. Za utrudnienia przepraszamy - skargi prosimy składać w sekretariacie ministra Garbaczyka.




Książę mgły - C.R. Zafon, tł. Katarzyna Okrasko, Carlos Marrodán Casas

To prawie dwustu stronicowe dzieło hiszpańskiego mistrza poezji grozy jest jego pierworodnym "dzieckiem". Powieść przyszła na świat w 1993 roku i dostała imię, trochę dziwne "Książę mgły". Jak na realia nad Wisłą, nie przeszło by to.. Na polski odpowiednik trzeba było czekać, aż do 2010 roku.. Kawał czasu!

Zafon znów sprawia, że zamyka nam oczy i pod powiekami przewija słowem bardzo dobry film. Głównymi postaciami w tej "podocznej" ekranizacji jest rodzina Carverów z trójką dzieci: Iriną, Maxem i Alicją. Rodzina przenosi się pod koniec wojny w 1943 roku do nad atlantyckiej rybackiej osady, gdzie zamieszkają w posiadłości, która w swych murach szepcze tragiczną historię poprzednich właścicieli. Niedające się wyjaśnić zdarzenia przytrafiają się wszystkim od pierwszego dnia - nocny cyrk w ogrodzie... Zaprzyjaźnienie się z miejscowym nastolatkiem zwanym, Rolandem i jego dziadkiem, pozwalają poznać historię i tajemnicze opowieści o osadzie. Jedną z nich jest opowieść o tytułowym Księciu Mgły, który początkowy jawi się jako bajka do ogniska, by potem przekonać się, że to najstraszniejsza żywa postać..

Wydaje mi się, że jedynym problemem tej książki jest to, że mieliśmy ją okazję przeczytać dopiero teraz.. Jestem pewien, że gdyby zrobić to przed "Grą anioła" i "Cieniem wiatru" ta opowieść miałaby zdecydowanie lepsze przyjęcie, również w moim uznaniu. Wiec starając się wyzbyć z pamięci faktu, że poprzednich powieści nigdy nie było, Książę mgły jest naprawdę znakomity! Bo przecież na czym się opierają inne powieści Zafona? Na niczym innym jak na fundamencie tej książki. No co, czytać!



Niewidoczni akademicy - Terry Pratchett, tł. Piotr W. Cholewa

Jest to kolejna książka z serii: Świat Dysku, bodaj już 34... Szacunek. Książka opowiada jak starzy profesorowie na rozkaz tyrana miasta Ankh-Morpork składają drużynę złożoną z ciała pedagogicznego i studentów w piłkę nożną. Nadmienię, że odbiega ona zupełnie od tej znanej nam z życia, a oni nie mają pojęcia jak w to grać. Jak na magów przystało, mogli by użyć kartelu i wygrać bez trudu. Jednak jest to zakazane, co dodaje humoru całej powieści.

Pratchett trzyma poziom, sarkastycznie, fantazyjnie i słowotwórczo. Ironizując opowiada dzieje tego płaskiego świata, można by trochę zaczerpnąć jej do naszych systemów politycznych. Jeśli nie na dobre by to wyszło, to przynajmniej na zdrowie. Nie wiem, czy to najlepsza książka spośród Świata Dysku, jak na razie przeczytałem tylko dwie... Więc nic mi nie grozi gdy powiem tak, "Niewidoczni akademicy" są prześmieszni!


Desperacja - Stephen King, wydanie 7 (2010)

Tego pisarza zna chyba każdy, każdy o nim słyszał i nie uwierzę, że fan powieści "straszących" nie przeczytał chociaż jednego jego dzieła. Ta książka to klasyczny amerykański dreszczowiec, z tym, że zapisany. Opuszczone w dziwnych okolicznościach tytułowe górnicze miasto gdzieś w Nevadzie. Wyobraźnia podsuwa, że w mieście żyje tylko wiatr, kurz i ciernisty krzak podróżujący z wiatrem.. Western'owo. Ale nie. Mieszka tam szeryf, jak przystało na stróża prawa dba o swoich obywateli, kojoty czują się bardzo bezpiecznie mając ze sobą takiego funkcjonariusza. Jednak przejeżdżający przez miasteczko turyści poznają go z innej strony i przekonają się dlaczego to miejsce nazywa się DESPERACJA..

Trzyma w napięciu, jak dobry pastuch elektryczny.


Król mroku - Melissa Marr, tł. Natalia Wiśniewska

Gdy postanawiasz zrobić sobie tatuaż, ważne jest abyś to przemyślał, nie podejmował decyzji pochopnie i według mnie musisz mieć odpowiedni powód.. Leslie, siedemnastoletnia dziewczyna spełniła wszystkie te warunki, wiedziała, że ten nabytek na jej skórze będzie do końca jej życia bardzo ważny.. nie sądziła, że aż tak bardzo. Z pozoru zwykły tatuaż, lecz o niezwykłym znaczeniu, jest kluczem do niebezpiecznego i złego świata, którego mieszkańcami są wróżki i wróżowie. Raczej nie takie jakie znamy z "Kopciuszka". Leslie wkracza w świat gdzie jest narażona na wiele pokus, przez co zostanie wciągnięta w grę przez Iriala, przywódcy Mrocznego Dworu. Niekoniecznie w grę, w którą chce grać.. Czy oprze się pokusie? Czy da radę przeciwstawić się Irialowi? Czy tatuaż pozostanie tylko tatuażem? Można się przekonać.

Po Królowej lata Melissa Merr kontynuuje serię powieścią Król mroku - to nadal fantastyczny świat mitologii irlandzkiej w zestawieniu z przemyślaną fabułą i talentem pisarki, który może sprawić iż uwierzymy, że przedmioty, to ukryte portale do innego świata.



Pustynna włócznia - Peter V. Brett, tł. Marcin Mortka

Fanatyzm religijny towarzyszy ludzkości od wieków - krucjaty, Dżihad (święta wojna z niewiernymi wg. Islamu). Fanatyzm religijny jest również bardzo ważny w tej książce. Kto nie przyjmie dobrowolnie wiary Boga Południa Everama, delikatnie mówiąc, zostanie do tego skłoniony. Jednak nie wszyscy szukają siły w fanatycznym oddaniu wierze. Są tacy, co posiadają swoją wewnętrzną siłę, nie wierzą ślepo w to co im nakazują, mają swoje wartości i zasady. I tego się trzymają.

Idealnie przeniesiono w świat fantasy świat rzeczywisty.


1Q84 - Haruki Murakami, tł. Anna Zielińska-Elliott

Nie muszę przedstawiać Wam tego autora, tak szalenie popularnego w naszym kraju. Dzięki Bogu Murakami znów zaczął pisać jak dawniej (swoje przemyślenia na temat biegania mógłby sobie darować), co tylko zachęca, nie tylko, do zapoznania się z kolejnymi dwoma częściami 1Q84, które już niedługo ukażą się w Polsce, a także przypomnienia sobie wcześniejszych jego dzieł. W kontekście najnowszej książki warto przeczytać Koniec Świata i Hard-boiled Wonderland, gdyż to strzelba naładowana tymi samymi lub przynajmniej podobnymi nabojami.


Pasja. Filmy Jeana Luca Godarda - Ewa Mazierska

Jakie jest kino Godarda? To częściowo poezja, częściowo dziennikarstwo, częściowo filozofia. Najwięcej jest w nim poezji, sztuki o ambicji zawarcia wszystkiego w jednej „kropli”: dania świadectwa różnym aspektom ludzkiego doświadczenia, wychwytując jednak to, co w nim istotne, i przedstawiając to w sposób eliptyczny. Oznacza to, że widz filmów Godarda musi włożyć znaczny wysiłek, by zrekonstruować czy skonstruować ich znaczenie. Powinno się to jednak opłacić — bez znajomości filmów Godarda nie możemy bowiem mówić, że znamy europejskie czy światowe kino, a znając jego filmy, mamy klucz do historii kina i, jak wierzę, potrafimy również odgadnąć jego przyszłość.

Ewa Mazierska

Kto oglądał choć jeden film wybitnego francuskiego reżysera, książka Ewy Mazierskiej będzie jak wędrówka po ulubionych scenach i miejscach jego dzieł: Alphaville, Żyć własnym życiem, Do utraty tchu i wiele, wiele więcej. Gorąco polecam. Najlepiej konsumować zaraz po seansie filmowym.


Widzialny Świat - Mark Slouka, tł. Sebastian Musielak

Dla wielbicieli Pragi (tej czeskiej bardziej, tej warszawskiej także, ale mniej) Widzialny Świat to książka najważniejsza. I jedyna w tym roku, przy której naprawdę wierzę jeszcze w swoją wrażliwość, bo nic dawno mnie tak nie wzruszyło jak powieść Slouki.


Strażnik bierze swój grzebień/Der Wächter nimmt seinen Kamm - Hertha Muller, tł. Artur Kożuch

W kategorii najciekawiej wydanej książki A.D.2010 pierwsza pozycja z miejsca należy się korporacji ha!art, która w listopadzie ubiegłego roku wydała zbiór wierszy niemieckiej noblistki, Herthy Muller w postaci luźnych kart w pudełku. Oczywiście strona graficzna tej książki nie jest w stanie przysłonić najważniejszego - znakomitej poezji, którą autorka zachwyca swych czytelników.
Jeśli jakieś miejsce
naprawdę
istnieje
to
ociera się
ono
o
pożądanie


Mydło, czyli radzimy się powiesić - K.I. Gałczyński

Wszystko co związane jest z twórcą Teatrzyku Zielona Gęś zasługuje na wyróżnienie. I tego się trzymamy. Dlaczego Mydło, czyli... ? Dla nas, próbujących pisać ta książka to kubeł zimnej wody i przewodnik po tym jak należy tworzyć ciekawe teksty.

wtorek, 26 października 2010

Michel Schneider - Marilyn, Ostatnie Seanse


Marilyn, Ostatnie seanse
Michel Schneider
Wydawnictwo Znak
Kraków 2008

Kobieta o platynowych włosach. Bogini seksu. Ucieleśnienie amerykańskiego snu i ikona współczesnego kina i popkultury. Pragnęli i podziwiali ją zarówno mężczyźni jak i kobiety. Tak wyobrażam sobie współczesną Wenus z Milo. Jej życie pełne narkotyków, alkoholu i seksu sprawia wrażenie źle zmontowanego filmu, gdzie nikt nie wie jaką gra rolę. Gwiazda, która rozbłysła niczym supernowa na filmowym nieboskłonie, równie szybko zgasła, a okoliczności jej śmierci do dziś budzą ogromne emocje i spekulacje, przyczyniając się do powstawania co rusz nowych teorii spiskowych. Książka Michela Schneidera nie podaje nam gotowych odpowiedzi i rozwiązań, na które czekamy. To historia dwójki ludzi, których połączyło kino i psychoanaliza. Dwie dziedziny tak różne, a w rzeczywistości nie potrafiące bez siebie istnieć. Tylko u nas - ostatni seans Marilyn Monroe.